Laatst bijgewerkt: 28-08-2021

Onze selectiecriteria

6Onderzochte producten

22Bestede uren

20Beoordeelde onderzoeken

68Verzamelde opmerkingen

Naast bacteriën herbergt de menselijke darm ook schimmels, die in een gezond evenwicht geen gevaar voor de gezondheid vormen. Een van de meest voorkomende schimmels is de gistschimmel Candida, die ongeveer de helft van alle mensen vanaf de geboorte koloniseert. Maar als het immuunsysteem hapert, kunnen de candida schimmels zich ongehinderd vermenigvuldigen en infecties veroorzaken op de huid, slijmvliezen en darmen.

Hoe hoog de Candida concentratie in het lichaam is, kun je thuis onderzoeken met Candida testkits. In onze Candida test 2021 willen we je informeren over de gistschimmel van het Candida geslacht en je de beste manieren laten zien om thuis een Candida test uit te voeren.

De belangrijkste feiten in het kort

  • De gist Candida komt het meest voor in het menselijk lichaam als Candida albicans. Het komt voor in de slijmvliezen, op de huid en in het spijsverteringskanaal.
  • Voor mensen met een gezond immuunsysteem is een lage concentratie van de gistschimmel in het maagdarmkanaal onschadelijk. Voor risicogroepen kan een schimmelinfectie echter in het ergste geval tot een dodelijke sepsis leiden.
  • Een Candida test kun je thuis uitvoeren met behulp van een testkit. Een ontlastingmonster wordt getest op de aanwezigheid van verschillende gistschimmels.

Beste Candida: Onze selectie

Gids: Vragen die je jezelf moet stellen voor je een Candida testkit koopt

Allereerst willen we je uitgebreid informeren over de gistschimmels van het Candida geslacht en je hun rol in ons lichaam en mogelijke risico’s op een ziekte laten zien. Om onze beweringen te staven, raadplegen we verschillende studies.

Welke rol spelen Candida schimmels in het lichaam?

Het menselijk lichaam wordt van nature gekoloniseerd door een groot aantal verschillende bacteriën en schimmels, die vooral op de huid en in de darmen voorkomen. De natuurlijke huid- en darmflora beschermen het lichaam tegen een infestatie van ziekteverwekkende micro-organismen.

Candida is een gistschimmel die voorkomt in een verscheidenheid van gistschimmels in zijn geslacht. De meest voorkomende vertegenwoordiger in het menselijk lichaam is Candida albicans. Andere soorten van de gistschimmel die de mens koloniseren zijn Candida glabrata, Candida guilliermondii, Candida tropicalis, Candida krusei, Candida parapsilosis. De gistschimmel komt voor in de slijmvliezen van mond en keel en in de genitale streek. Het wordt ook gevonden in het menselijke spijsverteringskanaal en tussen vingers en tenen en nagels. (1, 17)

Er zijn verschillende studies die informatie geven over hoe vaak gezonde mensen gekoloniseerd zijn met Candida schimmels. De resultaten wijzen erop dat 20-80% van alle gezonde mensen gekoloniseerd is. Als basis hiervoor verwijst het Robert Koch Instituut naar een bewezen frequentie van 50% van alle gezonde mensen.

De gistschimmel wordt vaak bij de geboorte of in de zuigelingenjaren overgedragen. Een gezond immuunsysteem en een gezonde darmflora beperken de vermenigvuldiging van de schimmel, zodat er geen of nauwelijks merkbare gezondheidsklachten optreden. Als de gistschimmel zich echter overmatig vermenigvuldigt, kan candidiasis ontstaan. We laten je in de volgende hoofdstukken kennismaken met de oorzaken en symptomen van de ziekte. (2, 15, 16)

Hoe hoog moet de concentratie van Candida gistschimmels in de darmflora zijn?

De gistschimmel van het geslacht Candida wordt in een lage concentratie aangetroffen bij ongeveer de helft van alle gezonde mensen. De loutere vaststelling van kolonisatie is onschadelijk, want het gezonde immuunsysteem zorgt ervoor dat de Candida wordt bedwongen.

Bewijs van kolonisatie in het darmkanaal kan verkregen worden door een ontlastingmonster te nemen. In het volgende geven we de referentiewaarden die wijzen op een positieve bevinding van een Candida besmetting. (3)

concentratie beoordeling
lager dan 10^4 schimmels/g ontlasting natuurlijke schimmelkolonisatie, klinisch onbetekenend
10^4 – 10^6 schimmels/g ontlasting controle nodig
hoger dan 10^6 schimmels/g ontlasting ziekte aan te nemen

In 2004 vatte het Robert Koch Instituut samen dat er sprake is van een klinisch significant monster als er 1.000.000 schimmels/g ontlasting kunnen worden opgespoord. (2)

Wat gebeurt er als gistschimmels zich overmatig vermenigvuldigen?

Overmatige vermenigvuldiging van Candida veroorzaakt kolonisatie van de schimmel, wat tot candidiasis kan leiden. Candidiasis is een verzamelnaam voor een infectieziekte die veroorzaakt wordt door candida. Eenvoudige infecties aan het oppervlak van de huid of het slijmvlies zijn gemakkelijk te behandelen en komen vaak voor. (4, 17)

De oppervlakkige plaatsen van infectie zijn het mondslijmvlies, het genitale slijmvlies, de conjunctivae, en ook vochtige huidplooien en nagelriemen. De huid is meestal rood en jeukt, en er is een wittig laagje. (5)

Een vaginale infectie, een zogenaamde vaginale mycose, kan bij vrouwen voorkomen. In de mond heet de infectie spruw.

Verschillende studies uit de jaren 1980 beschreven het Candida overgevoeligheidssyndroom, dat uitgaat van een reeks symptomen ten gevolge van kolonisatie met Candida. Volgens dit artikel kan een overmatige woekering in het darmkanaal verschillende gezondheidsklachten uitlokken. De volgende symptomen worden beschreven als een gevolg van candidiasis

  • Opgeblazen gevoel, diarree en constipatie wisselen elkaar af
  • Hartproblemen
  • Cravings
  • chronische vermoeidheid
  • Huidziekten
  • Spierpijn
  • Astma
  • Depressie (6, 19)

Tegengestelde studies, waaronder het Robert Koch Instituut, stellen dat er geen wetenschappelijk bewijs is voor het Candida overgevoeligheidssyndroom. (2) Er is ook kritiek op het feit dat de “microecologie” van de darm door verschillende artsen en alternatieve beoefenaars uit economisch belang wordt uitgebuit. Er is geen terechte angst voor darmschimmel. (7)

Behalve onschadelijke infecties kan candidiasis echter ook diep in een door afweer verzwakt lichaam binnendringen en zich via de bloedbaan naar de inwendige organen verspreiden.Sepsis is het ergste gevolg van een invasieve schimmelinfectie en kan fataal zijn. (8, 20)

Wat is de aanleiding voor een schimmelinfectie?

Volgens verschillende studies is een verzwakt immuunsysteem de meest voorkomende aanleiding voor een uitbraak van candidiasis. Bovendien bevordert het innemen van cortisone of antibiotica een vermenigvuldiging van de candida schimmels van de zieke patiënt, die een infectie van de slijmvliezen kan veroorzaken, onder andere in het genitale gebied. (2, 8, 9, 20)

Candida Test-1

De bacterieflora in de darm raakt uit balans als antibiotica genomen worden, waardoor het immuunsysteem geremd wordt. (Image source: 123rf.com / Pumila)

Bij vrouwen kunnen zwangerschap en hormoonpreparaten ook gemakkelijk vaginale mycose uitlokken, een schimmelinfectie in het genitale gebied. Maar ook mannen kunnen last hebben van een schimmelinfectie. (5, 20)

Voorstanders van het candida overgevoeligheidssyndroom zien, naast de inname van antibiotica, een eenzijdig suikerrijk dieet, stress en belastende omgevingsinvloeden als de oorzaak van candidiasis. Om dit tegen te gaan wordt een “anti-schimmeldieet” aanbevolen, dat onder meer het vermijden van suiker en witte bloem inhoudt. Probiotica worden ook aanbevolen om de darmflora op te bouwen. Bovendien moeten antimycotica gebruikt worden om schimmelinfecties te bestrijden. (6) (9, 15)

Ook over het punt van het “anti-schimmeldieet” zijn de tegenstemmen in de wetenschap van mening dat de werkzaamheid van zo’n dieet niet wetenschappelijk bewezen zou kunnen worden (2, 7).

Anderzijds zijn de gevolgen van candidiasis bij mensen met verschillende reeds bestaande aandoeningen bewezen. Een candida infectie kan onder bepaalde omstandigheden tot levensbedreigende sepsis leiden. De risicogroepen worden hieronder voorgesteld.

Wat zijn de risicogroepen?

Volgens het Bondsministerie van Onderwijs en Onderzoek sterven jaarlijks wereldwijd 1,5 miljoen mensen aan de gevolgen van een schimmelinfectie. Patiënten met reeds bestaande ziekten worden getroffen en vormen een bijzondere risicogroep. (8, 15, 16)

De hoogrisicogroep omvat de volgende groepen

  • Mensen met aangeboren of verworven immunodeficiënties (b.v. AIDS)
  • Mensen met kanker
  • Patiënten met schade aan de mond- en darmflora na chemotherapie
  • Diabetici
  • Patiënten na orgaantransplantatie
  • Patiënten met ernstige weefselschade door brandwonden, bacteriële infecties of mechanische verwondingen (10, 15)

Wat zijn de gevolgen van Candida bij kinderen?

De gistschimmel wordt vaak al bij de geboorte of in de zuigelingenjaren doorgegeven. Het nog niet volledig ontwikkelde immuunsysteem van zuigelingen en kleine kinderen werkt een vermenigvuldiging van de gistschimmel in de hand. De schimmel tast vaak eerst de mondholte aan. Daar veroorzaakt de ziekteverwekker spruw in de mondholte.

Candida verspreidt zich vanuit de mondholte in het maagdarmkanaal. De schimmels kunnen dan via de ontlasting in de luier uitgescheiden worden, wat luiereczeem kan veroorzaken, ook wel luier-spruw genoemd. De luierstreek is vooral bij jonge kinderen een risico omdat de huid pijnlijk kan worden van het schuren van de luier en de irriterende effecten van ontlasting en urine. De gistschimmel kan zich op geïrriteerde plekken van de huid vastzetten en luier-spruw veroorzaken. (11)

Meet zelf de candida concentratie: Waar je op moet letten in een Candida testkit

Nadat we je de belangrijkste informatie over de gistschimmel van het Candida geslacht gegeven hebben, willen we je informeren over de relevantie en het gebruik van Candida testkits.

Voor wie is een Candida testkit nuttig?

Infectie met Candida schimmels kan verschillende ziekteverschijnselen veroorzaken. Het heeft alleen zin een test uit te voeren als er duidelijke symptomen zijn. Bij schimmelovergroei in de darm, die verondersteld kan worden bij een concentratie van meer dan 1.000.000 schimmels/g ontlasting, komen symptomen als winderigheid, diarree of buikkrampen veel voor. (2)

Als deze symptomen aanwezig zijn bij een patiënt met een verzwakt immuunsysteem, is een schimmelinfectie mogelijk. Deze patiënten kan aangeraden worden een candida test te laten doen. Bij een gezonde persoon met maag- en darmstoornissen is een vermoeden van Candida vaak ongegrond. Een test op candida heeft alleen zin als er tegelijkertijd een schimmelinfectie in de anale of schaamstreek aanwezig is. (10)

Hoe kan ik een Candida test doen?

Een Candida-test kan in het comfort van je eigen huis gedaan worden. Je kunt bij verschillende aanbieders een Candida testkit bestellen en het monster per post naar het betreffende laboratorium sturen. De Candida kit om een ontlastingmonster te testen wordt geleverd met een ontlastingvanger en een opvanglepel.

Candida Test-2

Het laboratorium bepaalt de pH waarde van de ontlasting en ook het aantal schimmels Candida albicans, Candida species, Geotrichum candidum. Het monster wordt ook op schimmels getest. (Image source: 123rf.com / Pumila)

Het genomen monster moet in een reageerbuis gevuld worden. Dit wordt per post naar de leverancier van de Candida Kit gestuurd. De resultaten worden onmiddellijk geanalyseerd in een gespecialiseerd laboratorium. De resultaten worden dan in een rapport meegedeeld.

Hoe betekenisvol zijn de resultaten van een Candida Kit?

Het onderzoek van een ontlastingmonster kan geen betrouwbare informatie geven over een ziekte. De schimmels zitten vaak in nesten in de darm, wat betekent dat ze niet gelijkmatig verdeeld zijn in de ontlasting.

Een infectie met Candida in de darm is niet gemakkelijk op te sporen.

Het monster van de ontlasting blijkt dus een willekeurig monster te zijn, want ook een niet-besmet deel van de ontlasting kan onderzocht worden. Als er symptomen van de ziekte zijn, is het raadzaam meerdere ontlastingmonsters te laten onderzoeken. (10, 18)

Bovendien wijst een positief bewijs van Candida gistschimmels in het ontlastingmonster nog niet op een schimmelziekte. Zoals al beschreven is, is ongeveer de helft van alle mensen wereldwijd gekoloniseerd met Candida. Er is sprake van een resultaat dat klinisch significant kan zijn als er een concentratie van meer dan 1.000.000 schimmels/g ontlasting is.

Zijn er andere manieren om een Candida infectie op te sporen via een zelftest?

Er bestaat ook de mogelijkheid van een zelftest om een Candida infectie in het genitale gebied op te sporen. Een pH waarde test kan een aanwijzing geven voor een vaginale infectie.

Een vaginale schimmelinfectie treft 3/4 van alle vrouwen ten minste eenmaal in hun leven. Het vochtige milieu van het vaginale slijmvlies werkt een schimmelinfectie in de hand. De normale pH waarde van de vaginale flora is 4,5. Als het vaginale milieu uit balans raakt, kan de pH waarde stijgen, wat de vermenigvuldiging van Candida schimmels tot gevolg kan hebben.

Candida Test-3

Redenen voor vaginale schimmel bij vrouwen zijn vaak hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap. Daarbij komen stofwisselingsziekten, een verzwakt immuunsysteem, medicijnen, maar ook overdadige hygiëne, strakke kleding en wisselende seksuele partners. (Foto bron: 123rf.com / Tomsickova)

Typische symptomen van een schimmelinfectie zijn roodheid en zwelling, en een romige tot brokkelige afscheiding. Er is ook een branderig gevoel en pijn bij geslachtsgemeenschap. (5)

De vaginale zelftest wordt gebruikt om schimmel- en bacteriële infecties vast te stellen. De test bestaat uit een wattenstaafje waarmee de pH waarde van de vaginale flora gemeten kan worden. De test kan zelfstandig thuis worden uitgevoerd en geeft onmiddellijk resultaat. Het testresultaat wordt aangegeven door een kleurverandering aan de punt van het wattenstaafje. Een positief resultaat wordt aangegeven door een blauwgroene kleur. Het positieve resultaat wijst op een verhoogde pH waarde.

Een verhoogde pH bevestigt echter niet de aanwezigheid van een schimmelinfectie.

Regelmatige zelftests zijn aan te bevelen voor zwangere vrouwen, omdat een schimmelinfectie een negatief effect op de baby kan hebben. (12)

Waar en hoe kan ik nog meer de candida infectie laten opsporen?

Candidiasis kan op verschillende plaatsen op en in het lichaam gevoeld worden. Een arts kan een monster van de geïnfecteerde plek nemen en dat onderzoeken

  • Uitstrijkje: Een uitstrijkje wordt uit de genitale streek of mond genomen en dan in het laboratorium onderzocht.
  • Huidkrasproef: Een huidmonster van de aangetaste plek wordt afgekrabd en vervolgens tot een schimmelcultuur gekweekt, die onder de microscoop onderzocht wordt.
  • Candida in een ontlastingmonster: Een ontlastingmonster kan ook bij de dokter genomen worden.
  • Candidaschimmels in het bloed: Een bloedtest kan candida endomycosis, een schimmelinfectie van de inwendige organen, opsporen.
  • Biopsie van het weefsel: Candida schimmels kunnen in het weefsel opgespoord worden door een biopsie. (13)
Kristin DeppeHistamin-Expertin
Een speeksel-zelftest kan gedaan worden om op een candida infectie in de mond te controleren. Als je steeds een wit laagje op je tong opmerkt – vooral ’s morgens na het opstaan – kun je een zelftest doen met een glas water. Doe hiertoe wat spuug in een vers glas water als je opstaat. Het gezonde speeksel moet naar de oppervlakte drijven. Als het speeksel na een tijdje draden trekt en naar de bodem van het glas zinkt, kan dit wijzen op candidiasis in de mondholte. (Bron: New ways out of the histamine dilemma: books.google.de)

(14)

Wat kan ik doen als het testresultaat niet goed is?

Als je thuis een Candida zelftest gedaan hebt en een positief resultaat kreeg, raden we je aan eerst naar een arts te gaan. De behandeling van candidiasis hangt dan af van de symptomen van de betreffende getroffen lichaamsregio.

Een oppervlakkige infectie van huid en slijmvliezen kan vaak behandeld worden met zalfjes en de nodige hygiënische maatregelen. Voor de behandeling van een vaginale infectie zijn er eenvoudige antischimmelmiddelen, zogenaamde antimycotica, die gebruikt worden in de vorm van zetpillen, crèmes of tabletten. (12)

Als je positief test op een schimmelinfectie in het maag-darmkanaal, zijn er antischimmelmiddelen beschikbaar om de infectie te behandelen door de groei van de schimmels te remmen en ze te doden. (2, 20)

Het is belangrijk te benadrukken dat een schimmelinfectie alleen gediagnosticeerd mag worden door te letten op verhoogde spiegels en symptomatische symptomen. Alleen de ontdekking van de schimmel in de darm is niet afdoend.

Naast de conventionele medische aanbeveling van antischimmelmiddelen wordt vooral door de natuurgeneeskunde een antischimmel dieet aanbevolen. Dit is echter omstreden. Verder kan de darmflora ondersteund worden door probiotische en prebiotische preparaten. Ook deze aanpak is omstreden. (10)

Conclusie

Candida schimmels kunnen in het lichaam van de helft van alle mensen ontdekt worden. De enige vondst is onschadelijk tot een lage concentratie. Meestal lokt zowel een verzwakt immuunsysteem als de inname van antibiotica een schimmelinfectie uit op verschillende plaatsen op de huid en het slijmvlies. Deze zijn vaak gemakkelijk te behandelen. De diagnose van een schimmelziekte in de darm is moeilijker te stellen. Voor een diagnose moeten er zowel overeenkomstige symptomen zijn als een positieve bevinding.

Een Candida infectie wijst vaak op een immuundeficiëntie, en daarom is het belangrijk om na te gaan of de patiënt risicofactoren heeft die de verhoogde Candida besmetting verklaren. Zo kan een Candida infectie een aanwijzing zijn voor diabetes of een immunodeficiëntie ziekte. (8)

Foto bron: Angellodeco / 123rf.com

Referenties (20)

1. Leitlinie Diagnose und Therapie von Candida Infektionen: Gemeinsame Empfehlungen der Deutschsprachigen Mykologischen Gesellschaft (DMYKG) und der Paul-Ehrlich-Gesellschaft für Chemotherapie (PEG). Andreas H. Groll et al. 2016. S.8
Bron

2. Pathogenetische Bedeutung der intestinalen Candidabesiedelung. RKI-Kommission, 2004.
Bron

3. Candida Nachweis. Facharztwissen für alle. Dr. med. Olav Hagemann. 2016
Bron

4. The Cutaneous Mycoses. Candidiasis. In Mycology Online. Dr David Ellis
Bron

5. Kapitel Candidose (auch Kandidose). Sexuell übertragbare Infektionen. Deutsche AIDS-Hilfe e. V., 2017, S. 71–73
Bron

6. Candidiasis hypersensitivity syndrome. Approved by the executive committee of the American academy of allergy and immunology. John A. Anderson, Hyman Chai, Henry N. Claman, Elliot F. Ellis, Jordan N. Fink, Allen P. Kaplan, Philip L. Lieberman, William E. Pierson, John E. Salvaggio, Albert L. Sheffer, Raymond G. Slavin. 1986
Bron

7. „Darmpilze“ : Candida - der Feind im Darm ? als Beitrag auf der Gesundheitsseite der Tiroler Tageszeitung- Dr. Kurt A. Moosburger.1998
Bron

8. Wann die Pilzinfektion zur Lebensgefahr wird. Prof. Dr. Bernhard Hube. 2019
Bron

9. Candida Ratgeber des Cyto-Labors.
Bron

10. Pilze im Darm, Dr. Arno Siebenhaar, Prof. Dr. Peter Layer, Prof. Dr. Dr. Gerhard Rogler. 2016
Bron

11. Pilzinfektionen bei Kindern. Ratgeber. Dermapharm. 2017
Bron

12. Scheidenpilz: Symptome, Behandlung, Vorbeugen. Dr. med. Dr. med. habil. Prof. h.c. Dr. h.c. Ernst-Rainer. 2017
Bron

13. Nachweismethoden für eine Candidainfektion. Torben Söe. 2017
Bron

14. Neue Wege aus dem Histamin-Dilemma. Kristin Deppe. 2018
Bron

15. Candida albicans Biofilms and Human Disease. Clarissa J. Nobile, Alexander D. Johnson. 2015
Bron

16. Candida albicans pathogenicity mechanisms. François L. Mayer, Duncan Wilson, Bernhard Hube. 2013
Bron

17. Candida Infections, Causes, Targets, and Resistance Mechanisms: Traditional and Alternative Antifungal Agents. Claudia Spampinato, Darío Leonardi
Bron

18. Diagnosis of delayed type hypersensitivity to Candida albicans. Evaluation of lymphocyte activation by flow cytometry (171 observations). Brunet JL, Gozon G, Sainte-Laudy J, Boissel JP, Delair S, Peyramond D, Bertrand JL. 1997
Bron

19. Depression Associated With Candida albicans Infections. William G. Crook, MD. 1984
Bron

20. Candida Infections and Their Prevention. M. Anaul Kabir, Zulfiqar Ahmad. 2013
Bron

Waarom kun je me vertrouwen?

Diagnose und Therapie von Candida Infektionen.
Leitlinie Diagnose und Therapie von Candida Infektionen: Gemeinsame Empfehlungen der Deutschsprachigen Mykologischen Gesellschaft (DMYKG) und der Paul-Ehrlich-Gesellschaft für Chemotherapie (PEG). Andreas H. Groll et al. 2016. S.8
Ga naar bron
Empfehlung des Robert Koch Instituts
Pathogenetische Bedeutung der intestinalen Candidabesiedelung. RKI-Kommission, 2004.
Ga naar bron
Laborlexikon.
Candida Nachweis. Facharztwissen für alle. Dr. med. Olav Hagemann. 2016
Ga naar bron
Candidiasis Report
The Cutaneous Mycoses. Candidiasis. In Mycology Online. Dr David Ellis
Ga naar bron
Broschüre Sexuell übertragbare Infektionen
Kapitel Candidose (auch Kandidose). Sexuell übertragbare Infektionen. Deutsche AIDS-Hilfe e. V., 2017, S. 71–73
Ga naar bron
Candidiasis hypersensitivity syndrome.
Candidiasis hypersensitivity syndrome. Approved by the executive committee of the American academy of allergy and immunology. John A. Anderson, Hyman Chai, Henry N. Claman, Elliot F. Ellis, Jordan N. Fink, Allen P. Kaplan, Philip L. Lieberman, William E. Pierson, John E. Salvaggio, Albert L. Sheffer, Raymond G. Slavin. 1986
Ga naar bron
Beitrag zum Thema „Darmpilze“ : Candida - der Feind im Darm ?
„Darmpilze“ : Candida - der Feind im Darm ? als Beitrag auf der Gesundheitsseite der Tiroler Tageszeitung- Dr. Kurt A. Moosburger.1998
Ga naar bron
Newsletter des Bundesministeriums für Bildung und Forschung.
Wann die Pilzinfektion zur Lebensgefahr wird. Prof. Dr. Bernhard Hube. 2019
Ga naar bron
Ratgeber Candida
Candida Ratgeber des Cyto-Labors.
Ga naar bron
Ratgeber der Gastro Liga e.V., Gesundheit für Magen, Darm und Co.
Pilze im Darm, Dr. Arno Siebenhaar, Prof. Dr. Peter Layer, Prof. Dr. Dr. Gerhard Rogler. 2016
Ga naar bron
Ratgeber Pilzinfektionen bei Kleinkindern
Pilzinfektionen bei Kindern. Ratgeber. Dermapharm. 2017
Ga naar bron
Ratgeber Scheidenpilz
Scheidenpilz: Symptome, Behandlung, Vorbeugen. Dr. med. Dr. med. habil. Prof. h.c. Dr. h.c. Ernst-Rainer. 2017
Ga naar bron
Ratgeber Candida
Nachweismethoden für eine Candidainfektion. Torben Söe. 2017
Ga naar bron
Buchauszug
Neue Wege aus dem Histamin-Dilemma. Kristin Deppe. 2018
Ga naar bron
Review of Microbiology
Candida albicans Biofilms and Human Disease. Clarissa J. Nobile, Alexander D. Johnson. 2015
Ga naar bron
Virulence Article
Candida albicans pathogenicity mechanisms. François L. Mayer, Duncan Wilson, Bernhard Hube. 2013
Ga naar bron
Biomed Res Int. Article
Candida Infections, Causes, Targets, and Resistance Mechanisms: Traditional and Alternative Antifungal Agents. Claudia Spampinato, Darío Leonardi
Ga naar bron
Report: Diagnosis of delayed type hypersensitivity to Candida albicans.
Diagnosis of delayed type hypersensitivity to Candida albicans. Evaluation of lymphocyte activation by flow cytometry (171 observations). Brunet JL, Gozon G, Sainte-Laudy J, Boissel JP, Delair S, Peyramond D, Bertrand JL. 1997
Ga naar bron
Article: Depression Associated With Candida albicans Infections
Depression Associated With Candida albicans Infections. William G. Crook, MD. 1984
Ga naar bron
ISNR Preventive Medicine Article
Candida Infections and Their Prevention. M. Anaul Kabir, Zulfiqar Ahmad. 2013
Ga naar bron
Recensies